آیا برای پیشرفت شغلی به مربی نیاز داریم؟

برای پیشرفت شغلی، بنابر محدودیت زمانی ایجاب نمی‌کند که همه‌چیز را خود ما تجربه کنیم.

کوچینگ در حقیقت روشی برای میانبر زدن مسیرهایی است که قبلاً تجربه شده‌اند و حالا نیاز نیست ما دوباره آن‌ها را تجربه کنیم.

آنچه قرار است در پایان بفهمیم که باید در ابتدا چه کار می‌کردیم، در کوچینگ شغلی به ابتدا منتقل می‌شود.

کوچینگ شغلی چیست؟

کوچینگ شغلی جریانی متمرکز بر بهبود عملکرد شغلی برای رسیدن به هدف موردنظر این حوزه است.

در اینجا فرد از کوچ برای بهبود عملکرد شغلی، توسعه مسیر حرفه‌ای و رسیدن به نتایج مشخص و از قبل تعیین‌شده شغلی خود کمک می‌گیرد. هدف این است که فرد بتواند کیفیت تصمیم‌های خود را ارتقا بخشد، کارایی خود را بالا ببرد و به‌صورت پایدار در یک حوزه شغلی رشد کند.

این فرآیند به فرد کمک می‌کند تا مسیر شغلی خود را آگاهانه‌تر طراحی کند و از ظرفیت‌های خود به شکل مؤثرتری استفاده کند.

کوچینگ شغلی بر اساس رویکرد برسنگ

در رویکرد “برسنگ”، کوچینگ شغلی بر سه محور دانش، مهارت و شخصیت متکی است.

محور دانش

در محور دانش، فرد در سازمانی که در آن کار می‌کند، درک بالاتری پیدا می‌کند، جایگاه فعلی خود را دراین سازمان بهتر می‌فهمد، فرصت‌های موجود مسیر شغلی خود را درمی‌یابد و قادر به انتخاب مسیرهایی با قابلیت ارتقای شغلی می‌گردد.

محور مهارت

در محور مهارت، فرد به توانایی‌هایی مجهز می‌شود که عملکرد او را در محیط کار بهبود می‌بخشد. مهارت‌هایی مانند توانایی تصمیم‌گیری در شرایط سخت، حل مسئله و ارتباط حرفه‌ای، ابزارهایی هستند که فرد را در مسیر رشد شغلی توانمند می‌سازند.

محور شخصیت

در محور شخصیت، فرد روی ویژگی‌هایی کار می‌کند که در مسیر حرفه‌ای و شغلی‌اش باعث پایداری بیشتر او می‌شود. مسئولیت‌پذیری، انضباط شخصی، ثبات رفتاری، انعطاف‌پذیری در برابر تغییرات و تعهد به کیفیت، از جمله ویژگی‌هایی هستند که میزان پایداری فرد در مسیر حرفه‌ای‌اش به‌سوی رشد و ارتقای شغلی تعیین می‌کنند.

در نتیجه

پس بناءً، کوچینگ شغلی جریانی است که در آن فرد قادر می‌شود ظرفیت‌های بالقوه خود را به عملکرد شغلی مؤثر و پایدار تبدیل کند، قسمی که بتواند در مسیر کاری خود به موفقیت دلخواه دست یابد.

به اشتراک بگذارید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *