چرا کوچینگ کاریابی در کشور ما مهم است؟

پیدا کردن کار مورد نظر و استخدام شدن، یک مسیر بسیار پچیده و سختی است. این چالش‌ها بسته به کشورها متفاوت‌اند. از کم بودن تعداد بست‌های مورد نظر گرفته، تا رقابت سطح بالا و همچنین نقش ارتباطات و ناامیدن شدن زودهنگام جویندگان کار. اینجاست که نیاز به کوچینگ کاریابی احساس می‌شود.

کوچینگ کاریابی چیست؟

کوچینگ کاریابی، روندی است که جوینده کار به منظور جلوگیری از جستجوی پراکنده شغل مورد نظر و بالا بردن شانس استخدام خود، از یک کوچ کمک می‌گیرد. این فرآیند به‌صورت هدفمند بر پیدا کردن شغل مناسب، افزایش شانس استخدام و آماده شدن برای ورود موفقانه به بازار کار متمرکز می‌شود.

در کوچینگ کاریابی، جستجوی کار فراتر از ارسال صرف درخواست‌های شغلی می‌رود. در اینجا یک تلاش هدفمند آغاز می‌شود که باعث تقویت دیده شدن توانایی‌های فرد از سوی سازمان‌های اعلام‌کننده کار می‌گردد.

کوچینگ کاریابی براساس رویکرد برسنگ

در رویکرد “برسنگ”، کوچینگ کاریابی بر سه محور دانش، مهارت و شخصیت متکی است.

محور دانش

در محور دانش، جوینده کار یک تصویر واضح از بازار کار، فرصت‌های شغلی، نیازهای کسب‌وکارها، منابع و مسیرهای کاریابی و شرایط واقعی (و نه سمبولیک) استخدام به دست می‌آورد.

در این بخش، جوینده کار می‌فهمد که در کجای نقشه بازار کار قرار دارد و مسیر درست و شانس استخدام در شغل مورد نظر چقدر است.

محور مهارت

وقتی در محور دانش، جوینده کار تصویر کلی را به دست آورد، در این مرحله به مهارت‌هایی مجهز می‌شود که او را قادر می‌سازد به‌صورت عملی و واقع‌بینانه به‌سوی پیدا کردن کار اقدام کند.

مهارت‌هایی مانند نوشتن خلص‌سوانح حرفه‌ای، آمادگی برای مصاحبه کاری، برقراری ارتباط مؤثر، ایجاد شبکه ارتباطی استراتژیک و شیوه درست معرفی توانایی‌های فعلی و بالقوه، ابزارهایی هستند که فرد را برای ورود موفقانه به بازار کار آماده می‌سازند.

محور شخصیت

در محور شخصیت، دو موضوع قابل بحث است.

موضوع اول این است که فرد باید پشتوانه قوی برای جستجوی موفقانه کار در خود تقویت کند؛ از قبیل اعتماد به نفس، پشتکار، مدیریت ناامیدی، پذیرش بازخوردهای منفی و آمادگی برای رشد. این‌ها ویژگی‌هایی هستند که فرد را در مسیر کاریابی استوار نگه می‌دارند.

موضوع دوم، چگونگی حضور تاثیرگذار در هنگام مصاحبه شغلی است. استخدام‌کنندگان در بیشتر از موارد فقط به دانش تخصصی و مهارت‌های عملی توجه نمی‌کنند؛ بلکه اغلب تحت تأثیر حسی قرار می‌گیرند که فرد در آن‌ها ایجاد می‌کند و بر اساس آن تصمیم به استخدام می‌گیرند.

پس دراینجا، بحث روی تقویت ویژگی‌های شخصیتی است که بتواند به‌صورت ناخودگاه بر تصمیم استخدام‌کننده تأثیر مثبت بگذارد.

در نتیجه

بناءً، کوچینگ کاریابی فرآیندی است که در آن فرد با کمک کوچ، به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده، بازار کار را می‌شناسد، به شکل مؤثر در جستجوی کار عمل می‌کند و تا زمان یافتن شغل مورد نظر، در مسیر خود پایدار باقی می‌ماند.

به اشتراک بگذارید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *